Never was there a student who was more intensely serious than Paul Dekker. Never was there a student more intensely focused on understanding every aspect of this approach.
Na zijn studie docent/regie aan de Toneelacademie Maastricht (‘76) hoorde Paul in 1981 voor het eerst over de legendarische acteur en docent William Esper. Een collega vertelde over deze toneelleraar in Manhattan, en zijn naam bleef hangen. Zonder te weten wie Esper of Sanford Meisner waren, raakte Paul gefascineerd door hun werk.
Paul stuurde Esper een brief om bij hem te mogen studeren. Enkele maanden later belde Esper en liet weten dat hij altijd welkom was in zijn studio in Manhattan. Pas in 1989 kwam het er van en ontmoette ze elkaar en Paul mocht een Meisner-les bijwonen. Die eerste les duurde nog geen tien minuten, toen Paul op die achterste rij stiekem tranen van geluk huilde. Liefde op het eerste gezicht. Het voelde als thuiskomen. Vanaf dat moment groeide hun band; Paul werd later de eerste Europese docent in de Meisner-Esper techniek.
Esper opende letterlijk alle deuren voor hem. Als student in Esper’s studio in Manhattan en als gast aan de Rutgers University leerde hij niet alleen de techniek, maar ook de essentie van authentiek acteren. Voor dat Paul terugging vaan Europa om daar aan de Meisner training te doceren gaf Bill twee adviezen: ‘Het eerste advies is dat je je acteurs nooit emoties moet laten spelen, maar altijd acties moet laten doen. – Het tweede advies is dat een chirurg minstens één of twee patiënten moet vermoorden vóór hij een meester kan worden, dat geldt ook voor een leraar’.
