Regisseur Dirk kwam er door de Meisner training achter dat hij eigenlijk helemaal geen idee had wat acteren eigenlijk echt inhoud. Hij begon uit nieuwsgierigheid te acteren — getriggert door een interview met zijn favoriete regisseur Darren Aronofsky — maar daarna werd acteren een soort een verslaving.
In deze video vertelt Dirk hoe hij er achter kwam dat je emoties niet hoeft te illustreren, maar dat je ze als acteur echt ervaart. Niet doen alsof, maar geraakt worden door de ander. En juist door te ontspanning ontstaat er ruimte voor spontaniteit.
“Ik had een oefening waarin ik dacht: ik wil gaan nu huilen. Toen ik accepteerde dat het niet ging lukken, kwamen de tranen toch nog.”
Voor Dirk was de training niet alleen als acteur waardevol, maar juist ook als regisseur. Hij ontwikkelde een nieuw vocabulaire om met acteurs te werken en begrijpt nu wat er nodig is om een veilige, creatieve omgeving te scheppen.