Paul,
Ik ben zielsgelukkig met het feit dat ik de afgelopen 3 jaren de Meisner methode onder jouw bezielende begeleiding heb mogen doorlopen.
Het beeld van jou aan het bureau in het Meisner lokaal en jouw aandachtige blik zal ik nooit meer vergeten. Jouw blik, zoekend naar hoe de acteur dichter bij het personage kan komen. Hoe de acteur ten dienste van het personage kan komen te staan, zodat de acteur ‘wegvalt’.
De taal. Het werken vanuit de ander. De psychofysieke acties. Het fysieke-alsof. De emotionele voorbereiding. De impediments. De kern van het personage. Het standpunt. Het doel naar de ander toe. De persoonlijke verbinding. En zoveel meer.. De hele Meisner gereedschapskist huist nu ook in mij. Ik voel mij nu, na deze 3 jaren, een zelfstandig acteur. Ik weet hoe te werken.
Geraakt ben ik ook door het aangeboden materiaal in het 3e jaar: met name Shakespeare en de Grieken. Hoe door de taal heen het leven klinkt, tot op de dag van vandaag nog relevant. Dat het leven komt zoals het komt, dat je onderdeel bent van een groter geheel. Zoals die prachtige woorden van de bode die spreekt tot Medea:
Ik hoef u niet te vertellen wat u te wachten staat.
U beseft dat u niet zult ontkomen aan uw straf.
Ik heb altijd geweten dat het leven van een mens
een schaduw is.
Ik beweer dat mensen die denken wijs te zijn
de grootste dwaasheden begaan.
Geen sterveling is onveranderlijk gelukkig.
Het tij van geluk kent ebbe en vloed.
De ene mens mag dan meer welvaart hebben dan een ander,
maar hij is daarom niet meer dan anderen gezegend.
DANK Paul.
Tot op de vloer, ik houd je op de hoogte van mijn werk.
Pauline
